Jæja, nóg komið að myndasýningunni, þó að þið megið alveg halda áfram að commenta mín vegna en ekki eru öll svörin komin ennþá.  En auðvitað ráðið þið því sem þið gerið, þið eruð ekki þroskaheft eða greindarskert og þess vegna getið þið tekið ykkar eigin ákvarðanir, ekki flókið.  En myndasýningin fannst mér takast bara vel og það verður eitthvað framhald á þessu, ég er með nokkarar vafasamar myndir af einstakling í kynlífsathöfnum með sjálfum sér og nokkrar sem eru ekki af sjálfum mér.  Þarf bara að finna leið til að "Hósta" þessu á netinu. 

En hættum þessu kjaftæði og reynum að vera svolítið nýmóðins, ekki bara að hlusta á Rás 2 og bylgjuna og láta Óla Palla segja ykkur hvað er flott og hvað ekki.  Poppland er án efa lélegasta dagskrárgerð sögunnar og það er svo mikill hrærigrautur í tónlistarstefnum að maður þarf að vera " skistófrenik" til að þola eina klst.

Hérna er smá nýmóðins handa ykkur, þetta verður án efa geðveikt vinsælt eftir svona 3 til fjórar vikur, en þetta þykir það flottasta í dag.  

                                http://www.youtube.com/watch?v=XVnRzEjpUmE&NR=1
Tékkið á þessu, gleðilegan mánudag og reynið að vera smá fokking nýmóðins. kv.ÚLLI.

hehe, Helgi PÁLL, aka Píkan, Þetta er gull af mynd.

Hvaða myndarlegi maður er þetta?

Ohhhhhhh nanana, Valdi er mættur. Fokkar ekki í þessum manni. OG, Bitch!!!

hehe, mikill sannleikur í þessari staðreynd.Heimsku ni....

Þetta er mögnuð gömul frétt um einhvern Negra í Þistilfirði.  Afríkunegri í snjó, hehe.
En einn hlut óttast hann og það er dýpt snjóskaflanna, hehe heimski Negri.

Heyrst hefur að Helgi, aka píkan hafi tekið þessa myndarlegu ungu konu. 
Sjitt hvað er málið svo er hún líka með spangir. Heit gella, er hún Íslensk?

Þetta er mynd sem er tekin á árshátið viðskiptafræðinema í HR.  Þetta er baksviðs og er Steinn Ármann greinilega með eitthvað í nefinu, spurning hvað það er?

Hvaða Legend er þetta í uppkasti?  Tékkið á búningunum.

Nenfið tvo einstaklinga á þessari mynd!!!
Fyrrverandi Kærastinn hennar Önnu Lilju.

Þetta er örugglega frægasta mynd bloggsins frá upphafi,  Hún vakti upp gríðarlega mikla umræður við síðustu birtingu.  Hún er svo margræð og segir svo margar sögur. 
En eins og áður fyrr, nefnið tvo einstaklinga á þessari mynd.

 Hver er þetta?  Vegleg verðlaun í boði!!!


Hvað er eiginlega í gangi á þessari mynd? Er Helginn að telja upp allar kvennsurnar sem hann hefur legið með?  Dálítið heit þessi í bleika dressinu.

Hérna kemur síðan ein mjög erfið, mjög erfið.  Þessi hvalur táknar eina manneskju sem ég þekki, hver er það?

Hver er þetta?  Flott húfa!! Þarna er Hamraborgin og malarvöllurinn.

Vonandi áttu þið góða páska, kæru lesendur en mér finnst ég skulda ykkur blogg, já ég hef verið að vanrækja ykkur sérstaklega á svona tímum þegar þið eruð mikið á netinu að leita ykkur að einhverju að lesa.  Núna er ekkert að lesa á netinu, ég man þegar ég byrjaði þá voru allir með blogg og þá var bloggið mitt hugsað sem svona jafnvægi gegn öllu blogginu um daglega lífið.  Núna eru bloggin notuð nærri eingöngu sem einhverskonar samskipta og upplýsingatæki fyrir hópa af einstaklingum.  Enginn skrifar neitt lengur heldur lætur sér nægja að setja myndir af sér á Myspace og rúnka sér.  Engin samræða eða skoðanaskipti heldur bara holdleg fýsn og ósiðlegar langanir.  Það eru bara risaeðlur eins og ég sem blogga lengur og reyna að láta líta út sem maður hafi eitthvað fram að færa. 
En ég held samt áfram að reyna, veit samt ekki af hverju.

Ég fór á ansi merkilega kvikmynd á föstudaginn, Into the Wild í leikstjórn Sean Penn.  Hún fjallar sem sagt um Ungan mann sem snýr baki við siðmenningunni og allri efnahyggjunni og fer á flakk þar sem hann reynir að lifa bara á landinu.  Ferð hans er mjög merkileg og áhrifarík og tekur hann frá Suðurströndinni allt til Alaska þar sem hann lifir einn á landinu.

Ég vissi að myndin væri góð enda búin að fá gríðarlega góðar viðtökur um allan heim, ég hins vegar þorði aldrei að fara á myndina af ótta við að hún myndi vekja upp tilfinningar sem væru erfiðar fyrir mig.  Þ.e. að hafa aldrei þorað að taka slíkt skref eins og ungi maðurinn í kvikmyndinni, að hafa ekki þor, ekki dugnað til að reyna á aðra hluti og taka áhættu, þ.e. lifa lífinu.  Auk þess var ég hræddur um að slíkar tilfinningar myndu síðar leyða til eftirsjár þar sem ég myndi sjá eftir öllu sem ég hef gert og upplifað.  En ég hef alltaf átt erfitt með slíkar eftirsjár tilfinningar og hef oftar en ekki óraunverulegar tilfinningar til einhvers sem ég átti eða upplifði í fortíðinni.

Nú með allt þetta í huga, fór ég samt sem áður á myndina, sem auðvitað var frábær og auðvitað kveikti í öllum þessum tilfinningum og gott betur.  Eftir myndina var ég í rusli og efaðist um alla mína tilvist.  Mér fannst allt sem ég hefði gert síðustu árin vera rugl og fannst núverandi staða vera ennþá meira rugl og ég vorkenndi mér mjög mikið.  Hvað ég hefði nákvæmlega átt að vera í staðin skipti ekki máli, eina sem maður hugsaði um að maður hefði ekki verið að sinna þessum frelsisþörfum sínum og ekki upplifað sanna lífsreynslu.  Upplifað eitthvað með sjálfum sér sem raunverulega skipti máli.



Ég var vælandi alla nóttina, kannski ekki vælandi í bókstaflegri merkingu, í einhveri eftirsjárhugsun þar sem allt var ómögulegt.  Líklega hefði ég drepið mig hefði #### ekki verið hjá mér til að segja mér hvað ég væri frábær.  
    Síðan þegar ég vaknaði daginn eftir var allt í góðu lagi, ég var bara sáttur við að hafa ekki farið á eitthvað rónaflakk um Evrópu eða í bakpokaferðalag um austur-Tímor.  Ég var meira en sáttur við núverandi hlutskipti mitt og hefði alls ekki viljað gera neitt annað en það sem ég gerði, nema kannski einhverjar minniháttar breytingar.  Það er einfaldlega þannig að þegar það kviknar á einhverjum tilfinningum þá leiða þær af sér aðrar tilfinningar og svo koll af kolli.  Þannig að manni líður bara einhvern veginn og veit varla hvers vegna. 

Því held ég að það sé gott, jafnvel þarft fyrir hvern sem er að upplifa slíkar tilfinningar, að horfa yfir farinn veg og sættast við það sem á undan er liðið.  Því það að sættast við núverandi hlutskipti sitt gefur manni styrk til að takast á við það sem er framundan og það sem er framundan það er það sem skiptir máli, ekki satt?
    Þannig að, kæru lesendur, farið út á leigu og takið væmnustu mynd sem þið munið eftir, hringið í fyrrverandi unnustu eða rifjið upp einhverja minningu sem snertir við ykkur og athugið hvert slík tilfinningasúpa leiðir ykkur.  Ef ekkert gerist þá eruð þið bara í góðum málum  en annars eruð þið í góðum málum eftirá, þar sem ykkur á eftir að líða betur með núverandi stöðu ykkar og hlutverk í lífinu.

Held ég.

Gleðilega Páska, kæru lesendur. 
Í tilefni páskanna.
Langaði ekki að hafa þetta röfl uppí á síðunni þegar páskarnir ganga í garð. 
Hef heyrt af nokkrum aðilum sem eru að fara út á land um páskana og ætla ég að vona að það gangi allt saman vel.  Svo er líka komið svo gott veður, sól bara.

Nenni ekkert að vera að skrifa um Jésús núna eins og allar aðrar hátíðir, en ekki gleyma Jóshua við páskaeggjaátið.  Hann dó fyrir syndir okkar allra eins og þið vitið.
Kannski að ég klári Coen bloggið nú yfir páskana en mig langaði bara að segja gleðilega páska og látið ykkur líða vel.  Þykir vænt um ykkur flest.



Kv. Frá Kóp, Úlfar Freyr Jóhannsson.

Tókst þú lán í erlendri mynt?  Ef svo er, þá ert þú í ekkert sérstökum málum þessa stundina og verður það ekki á næstu misserum.  Í raun er hræðilegt að skulda núna en við lifum bara í þannig þjóðfélagi að við komust ekki upp með annað en að skulda.

Þetta er einfaldlega spurning um að skulda eða borða, en nú kveður við nýjan tón því nú þarf fólk að fara að borga, borga af lánum sem hafa hækkað jafnvel um 30% síðustu daga og ef þú hefur ekki tekjur í erlendri mynt á móti, þá gætir þú ásamt öðrum lent í greiðsluerfiðleikum á næstu mánuðum þar sem ólíklegt er að þú ráðir við afborganirnar.

Það er að verða staðreynd að við Íslendingar búum við verstu, já verstu, efnahagsstjórn í heiminum.  Jafnvel í einhverjum Negraríkjum hefði slíkt ástand ekki verið liðin.  Fjórða hver króna sem Íslendingar áttu fyrir nokkrum árum er nú einskins virði, bara horfin út í veður og vind.

Ekki hafa hinir ofurlaunuðu útrásarpiltar aukið á traust okkar.  Þeir hafa nýtt sér stöðu sína til þess að hrifsa til sín hluta af þeim arði sem launamenn hafa safnað saman í lífeyrissjóðum frá árinu 1970.  Líferyssjóðirnir hafa verið að tapa gríðarlegum fjárhæðum af LÖG-bundnum sparnaði fólks, ég endurtek, LÖG bundnum.  Það er sagt að við eigum lífeyrissjóðina, ég og þú, en fáum við að ráða einhverju varðandi ráðstöfun þeirra fjármuna, nei, eru byggð heimili fyrir aldraða eða þeim tryggð næg umönnun í ellinni. Nei, heldur eru peningunum varið í einhvern fjárfestingarleik þar sem spila er með sparifé fólks.  Síðan er allt tekið af þér hvort eð er í skatt og skerðingar.

Ein helstu rök valdhafanna gegn því að ganga til liðs við það efnahagsumhverfi sem nágrannaríki okkar hafa byggt upp með góðum árangri, og við höfum reyndar notið góðs af, hefur verið sú að það sé svo gott að hafa okkar eigin gjaldmiðil því þá getum við varið atvinnulífið fyrir atvinnuleysi.  En þessi króna er birgði, birgði á fólk í landinu sem þarf að skuldsetja sig til að lifa af, birgði fyrir fólk sem þarf að búa einhversstaðar og birgði fyrir fólk sem á ekki milljónir eða milljarða inná bankareikningum. 
Fyrir hvern er þá þessi króna?  Eina niðurstaða sem maður getur komið sér niðurá varðandi allt þetta rugl er að hlutverk þessa gjaldmiðils er það eitt af hafa af launamönnum umsamdar launahækkanir og halda þeim í ríki ofurvaxta og ofurverðlags fákeppninnar.

Og hvað ætlar ríkisstjórnin að gera í kjölfarið?  Ekkert því samkvæmt Forsætisráðherra myndu slíkar aðgerðir koma óróa á ástandið, þetta lið er heimskara en allt.

En hvað kemur þetta svo sem mér við?  Ég er skuldlaus einstaklingur í námi.

Þessi mynd er búinn að valda mér heilmiklum hugarbrotum.  Ég nenni ekki að fara í hvaða mynd þetta sé enda er Biggi búinn að fara vel yfir það á www.5aur.net

En ég skal segja ykkur það í einlægni, þetta er ekki ég.  Ég veit ekki hvernig ég á að sanna það fyrir ykkur en ég var aldrei með svona skegg eða svona sítt hár.  Auk þess myndi ég aldrei og fer aldrei neitt einn á einhverja tónleika, hvað þá tónleika með Sálinni.

Satt og sannað, klárt og kannað.  En að örðum meira spennandi fréttum þá er ég að fara í Fótbolta í kvöld uppí Kópavogsskóla og síðan á deit, já þið lásuð rétt, á deit með kvenmanni.  Og ég hitt hana ekki á Einkamal.is eða Myspace eða einhverjum álíka glötuðum vettvangi heldur uppá gamla mátann,  hún hringdi í mig.

Kv. Frá Höfuðborg Íslams, ÚLLI.

Það eru ekki margir afmælisdagar sem ég man eftir án þess að vera minntur á það fyrirfram eða vegna þess að þeir koma alltaf einu sinni á ári.  Ég man eftir mínum eigin, mömmu, Pabba, Ragga af því að hann er alltaf fyrstur og svo Valdi mánuði seinna, Helgu af því það var í einu skiptin sem ég gaf eitthvað, Jón Sigurðssonar 17.Júní, svo man ég alltaf eftir afmælisdeginum hans Depils en hann á einmitt afmæli sama dag og litla systir mín, Birta.

En það er einn afmælisdagur sem maður man alltaf eftir og ég er viss um að það eigi við fleiri en það er dagurinn í dag, 10. Mars, afmælisdagurinn hans Bigga, aka. Gringo, aka Mubla, aka helvítis Akureyringur.  Ekki er ég með nákvæmari útskýringu á því hvers vegna maður man alltaf eftir þessu einstaka degi en rétt eins og með allt annað er svarið líklega að finna í fortíðinni.  Það var nefnilega alltaf með afmælið hans Bigga að hann hélt alltaf uppá það, þ.e. það var alltaf partý eða afmælisveisla.  Ekki að ég muni neitt sérstaklega mikið af þessum veislum, kannski getur upprifjunar-Valdi eða einhver annar minnugur aðili sem getur rifjað þau upp.  En þessi partý og þessi almenni áhugi hjá Bigga að halda uppá afmælið sitt í æsku er orðið þess valdur að maður man alltaf eftir þessum afmælisdegi, sama hvort að manni líkar það betur eða verr og mun það líklega standa það sem eftir er. 

Birgir Hrannar, mynd tekin 10.mars 2008.  Þess má geta í framhaldinu að í ófromlegri könnun fréttablaðsins á myndarlegustu karlmönnum Íslands fæddum árið 1982 lenti Birgir í þriðja sæði, aðeins á eftir gaurnum sem fór í Julliard leiklistarskólann sem ég man ekki hvað heitir og Herra Ísland 2005. 
Birgir er ennfremur Herra Kópavogsskóli árið 1998. 
Til sönnunar og staðfestingar bendi ég á myndina að ofan.

En svo við komum að afmælisbarninu sjálfu, þá er Biggi 26.ára í dag (þremur árum eldri en ég) og er vel kominn að þeim aldri.  Biggi er að slá í gegn í lífinu og er framkvæmdastjóri í einhverri húsgagnaverslun á Akureyri og mig grunar að samræðurnar í búðinni fari fram á eftirfarandi hátt:

Viðskiptavinur: Góðan daginn, mig vantar húsgögn helst í seventís-stílnum og allt innbúið má ekki kosta meira en 49.þús.
Biggi:  Einmitt, félagi, hækkaðu töluna um tvær kúlur og þá erum við að dansa.
Viðskiptavinur: Tvær kúlur, ég fer með málið fyrir kærunefnd neytendastofu og fyrir samtök íslenskra húsgangasala ef þú lækkar ekki þessa tölu.
Biggi: Settu kork í taðgatið á móður frænku þinnar, hótanir þínar duga ekki þar sem ég er úr 200. Kóp, auk þess eru öll húsgögnin hér unnin úr Selabeinum og Íslenskum rekavið frá árunum 1946-1987.
Viðskiptavinur, ok, tekurðu við seðlum?
Biggi: Engu öðru.
Birgir Hrannar Stefánsson, 26.ára.
Ekki spyrja mig hvernig ég varð mér útum þessa mynd af afmælisbarninu en ég fullvissa ykkur um að það tengist ekki hugtökunum, tveir saman að taka erótískar myndir af hvor öðrum á meðan annar fróar sér og tekur myndir en hinn pósar ber að ofan og er skuggalega myndarlegur.

Því er augljóst af öllum ofantöldum atriðum að Birgir Hrannar á daginn í dag, skuldlaust, til hamingju með það og ekki breytast neitt því ég elska þig alveg eins og þú ert.  Til hamingju með Afmælið, kv. ÚLLI.

Kæru lesendur, ég drullaðist til að gera eitthvað sem ég hefði átt að vera löngu búinn að gera og það er að kaupa mér Fartölvu.  Þessi fartölvubransi er ekki sérlega auðveldur og allir virðast hafa skoðun á þessu eftirtalda viðfangsefni. 

Til að byrja með ætlaði ég að kaupa Apple og þá svarta Macbook, sumir voru algerlega á því að Apple væri málið.  Flottar tölvur, skemmtilegt að vinna á þær, allt svakalega auðvelt í vinnslu og eitthvað blablabla.  Ég var sannfærður í einhvern tíma og skoðaði Apple vel.  Mótbárurnar voru hinsvegar að Apple væri nokkuð flókið og það þyrfti allskonar fifferingar til þess að hún myndi virka sem skyldi, þá væri ritvinnsla ekki jafn auðveld og ef eitthvað kæmi upp sem ég ekki ólíklegt í mínu tilviki þar sem ég kann ekkert á tölvur að þá væri ég í vandræðum.
  Ég hélt Apple hugmyndinni mjög lengi inni en ákvað að sökum fákunnáttu minnar á tölvum og tölvuvinnslu að ég ætti ekki að kaupa Apple og frekar þá að nýta hina mjög svo takmörkuðu kunnáttu mína á Windows og venjulegum tölvum og kaupa mér „Venjulega tölvu“.  Því voru góð ráð dýr og vond ráð enn dýrari en eftir ráðfæringar við mæta menn ákvað ég að kaupa mér Lenovo Think pad v200.  Þetta er svona lítil græja, bara með 12“skjá, auðvelt að fara með þetta hvert sem er og vinna en talvan er nánast eingöngu hugsuð til vinnu eða ritvinnslu.

Held að ég hafi tekið nokkuð góða ákvörðun þarna, er býsna stoltur af sjálfum mér.

Auðvitað mun þetta hafa gífurlega jákvæð áhrifa á bloggið og mun ég blogga mun oftar, um áhugaverðara efni og á jákvæðari nótunum.  En já sem sagt, það var ekkert reynt að vera hipp og kúl og kaupa sér Apple heldur bara leiðinlegur og bombað sér á IBM tölvu eins og maður í gráum jakkafötum.

Annars er það að frétta úr náminu að ég læri og læri og fæ ekkert nema 7ur. En ég fékk tvær 7ur í miðannaprófunum.  Það var ágætt en ekki er nóg að leggja árar í hjólabát heldur þarf að drepa Björn Bónda og læra meira.  Talvan verður vonandi til þess, sameiginleg miðstöð þekkingar þar sem allt námið kemur saman.  Hlakka líka dálítið til að lesa allar ritgerðirnar mínar síðan úr HÍ en ég á þær á Diskaformi.  T.d.  BA-ritgerðina,  ritgerðina um Mónöðukenningarnar, ritgerðina um Áfengissýki og ýmislegt fleira.

Já, kannski ekki mikið meira um segja að svo stöddu, allt gengur bara dúndurvel og mér líður meget flott.  Kveðja bara og sjáumst, ÚLLI.